تاریخچه آسپرین

آسپرین در سال 1899 در آلمان کشف شد. آسپرین که اسید شیمیایی آن اسید استیل سالیسیلیک اسید است از ترکیبی به نام سالیسیلیک اسید گرفته شد. کاهش دادن درد به واسطه داروهای استیل سلسیلیک شناخته شده بود، اما رایج ترین عارضه جانبی آن که ناراحتی معده بود.

اولین کسی که این عارضه را تعدیل کرد، یک شیمیدان فرانسوی به نام چارلز فردریک گرهارد بود که در سال 1853 به آن سدیم و استیل کلرید اضافه کرد. آقای گرهارد بازاریابی محصولات تعدیل کننده خود را دنبال نکرد و به همین دلیل سالها کاملاً ناشناخته ماند. در سال 1899، با این حال، یک شیمیدان آلمانی به نام فلیکس هافمن از این فرمول برای تسکین مشکلات آرتریت پدر خود استفاده کرد. آقای هافمن که برای بایر(Bayer) کار می کرد، نتایج خود را از این شرکت مطلع کرد.

اطمینان از خلوص آسپرین با کمک اسپکتروفتومتر

از آنجا که آسپرین امروزه به صورت قرص تولید می شود، اسپکتروفتومترها روشی مطمئن و اقتصادی برای حفظ پایداری خلوص آسپرین در طی فرایند تولید هستند. میزان خلوص و میزان اسید استیل سالیسیلیک اسید در آسپیرین را می توان با استفاده از اسپکتروفتومتر مرئی (Visual) اندازه گیری کرد. به همین دلیل است وقتی آهن به آسپیرین اضافه می شود، ترکیب رنگ بنفش تتراواكوسالیسیلیاترویرون تولید می كند. به عبارت ساده، یک واکنش رنگ بنفش قابل مشاهده است.

از آنجا که رنگ بنفش دارای طول موج کوتاه (420-400 نانومتر) است، می توان آن را به راحتی توسط طیف سنجی مرئی (Visual) اندازه گیری کرد. شدت رنگ، مربوط به خلوص و غلظت آسپرین در یک قرص است. با استفاده از مجموعه ای از غلظت های مختلف آسپیرین، اسپکتروفتومتر می تواند غلظت هر محلول را اندازه گیری کند و یک منحنی کالیبراسیون می تواند به عنوان مبانی اولیه برای میزان آسپیرین در یک محصول آسپیرین خاص ساخته شود. استفاده از اسپکتروفتومترها به تولید کنندگان این امکان را می دهد تا محصولات خود را در یک خلوص ثابت نگه دارند. همچنین موجب صرفه جویی در هزینه می شود زیرا اسپکتروفتومترها می توانند برای استفاده در هر آزمایشگاه یا عملیات میدانی تنظیم شوند. خالص و قدرتمند نگه داشتن آسپرین تنها راه دیگری است که اسپکتروفتومترها در حال بهبود فرآیندهای تولید در سراسر جهان هستند.